|
GWARDIA
SZWAJCARSKA
Watykan - jak każde
państwo – posiada swoje
siły zbrojne i
porządkowe. Po wielu
zamachach i groźbach
zaatakowania Bazyliki św.
Piotra przez terrorystów
wejścia za „spiżową
bramę" strzegą włoska
policja i karabinierzy.
Dalej straż trzymają już
tylko gwardziści Papieża.
Pięknie ubrani w
żółto-mebiesko-czerwone
stroje, zaprojektowane
przez Michała Anioła,
nie są Jedynie atrakcją
turystyczną i reliktem
przeszłości. Gwardia
Szwajcarska powstała w
1506 roku w czasach
Juliusza II. Swój dzień
formacja obchodzi 6 maja.
To pamiątka śmierci 147
gwardzistów, którzy
wykazali się wielkim
męstwem w 1527 roku, gdy
ich heroiczna walka z
siepaczami Karola V,
którzy łupili Rzym,
pozwoliła papieżowi
Klemensowi VII schronić
się w Zamku Świętego
Anioła. Lojalność,
odwaga i dyscyplina
stały się przysłowiowymi
cechami żołnierzy
papieża. Wydarzenie
sprzed wieków
zadecydowało o tym, że
Szwajcarzy stali się
przyboczną gwardią głowy
Kościoła. Dziś pełnią
warty w różnych
częściach Watykanu,
przede wszystkim przy
bramach wjazdowych i w
okolicach papieskich
apartamentów. Ich rola
nie ogranicza się do
funkcji reprezentacyjnej
Są dobrze wyszkoleni,
odbywają regularne
ćwiczenia w garnizonie
mieszczącym się na
terenie Watykanu,
Obecnie Jest ich stu. 70
z nich to halabardnicy.
Kieruje nimi 25 oficerów
i czterech podoficerów.
Gwardziści mają własnego
kapelana. Kandydaci do
Gwardii Szwajcarskiej są
rekrutowani z
tradycyjnie katolickich
rodzin mieszkających w
Lucernie. Muszą się
cieszyć nieposzlakowaną
opinią w swoim
środowisku, być
kawalerami i mieć
odpowiedni wzrost. W
ostatnich czasach
zdarzają się wśród nich
również żołnierze z
północnych Włoch. Służba
trwa od dwóch do
dwudziestu lat. Po
ukończeniu dwudziestego
piątego roku życia
gwardzista może się
ożenić. Wszyscy
gwardziści, również
żonaci (wówczas
otrzymują małe
mieszkania), są
zameldowani na terenie
Watykanu. Typowe
uzbrojenie gwardzisty
stanowi halabarda i
miecz Od kilku lat są
oni wyposażeni także w
nowoczesną broń
maszynową, gaz łzawiący
i granaty.
|
