JAN PAWEŁ II

Kard. Roger Etchegaray, ur. w 1922 r. W jego biogramie umieszczonym na internetowych stronach Stolicy Apostolskiej czytamy: „W ostatnich latach w nieustannej służbie na rzecz pokoju, praw człowieka, potrzeb najuboższych". Papież powierza mu najbardziej delikatne i skomplikowane misje. Posłał go m.in. do Betlejem, gdy trwała tam okupacja Bazyliki Narodzenia Pańskiego przez Palestyńczyków. Kard. Etchegaray mówił wtedy: „Trzeba, abyśmy teraz spojrzeli ponad Betlejem i ogarnęli wzrokiem całą Ziemię. Wszystko dla sprawiedliwości, wszystko dla dialogu, nic dla przemocy: ta droga jest długa i trudna. Drzwi, które ją otwierają, są węższe niż te prowadzące do Bazylika Narodzenia Pańskiego". Wiosną br. Jan Paweł II wysłał go do Bagdadu, gdzie spotkał się z Saddamem Husajnem. Swoją misję wyjaśniał następująco: „W imieniu Papieża przyjechałem przede wszystkim zachęcić irackie władze do ścisłej współpracy z ONZ. Przyjechałem również, by wzywać wszystkich polityków do zwiększenia wysiłków na rzecz pokoju".

Kard. Jean-Louis Tauran, ur w 1943 r., sekretarz ds. relacji z państwami Stolicy Apostolskiej, wielokrotnie pełnił misję pokojowego wysłannika Ojca Świętego Jana Pawła II. Uczestniczył m.in. w pokojowych zabiegach Watykanu na Bliskim Wschodzie i na Bałkanach. Uważa, że „gdyby wspólnota międzynarodowa przestrzegała zasad prawa, którymi dysponuje, można by uniknąć przelewu krwi i licznych kryzysów międzynarodowych, z wojną w Iraku włącznie". Mocno podkreśla, że Karta Narodów Zjednoczonych nie przewiduje wojny prewencyjnej. Jednostronną wojnę przeciwko Irakowi nazwał „zbrodnią przeciwko pokojowi". Zdaniem abpa Taurana „tylko rygorystyczne stosowanie prawa przez wszystkich i w każdej sytuacji pozwoli uniknąć sytuacji, w której słabszy pada ofiarą silniejszego". Jest przekonany, że „głównym zadaniem dyplomacji papieskiej jest przekonywanie rządzących, że ostatnie słowo nie może należeć do przemocy i strachu".

Kard. Pio Laghi, ur. w 1922 r, emerytowany prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego. Jan Paweł II powierzył mu misję specjalnego wysłannika do USA przed wybuchem wojny z Irakiem. Wcześniej Papież wysyłał go m.in. na Bliski Wschód. W czerwcu 2001 r. po powrocie z Ziemi Świętej relacjonował: „Spotkania odbywały się w poczuciu wielkiej odpowiedzialności. Zdziwiłem się. że Arafat przeznaczył dla mnie tyle czasu, mimo że tegoż dnia odbywał się pogrzeb jego bliskiego przyjaciela i współpracownika. A jednak na spotkaniu wyraził wielkie zaufanie do Papieża". Podejmując misję przekonania prezydenta Georga W. Busha do zaniechania ataku na Irak, mówił: „Nie pójdę tam z pochyloną głową, lecz w duchu modlitwy i postu". Mimo wieloletniej zażyłości z rodziną Bushów (przez dziesięć lat był nuncjuszem w Stanach Zjednoczonych), nie udało mu się powstrzymać amerykańskiej interwencji, którą nazwał „wojną przeciwko pokojowi".